تولد پانیذ در بیمارستان رضوی

این وبلاگو من در تاریخ ١٦ مرداد نوشتم اگر میبینی تاریخش با تاریخ کامپیوتر فرق می کنه برای اینه که گه گاهی چیزی یادم می آید و به آن اضافه می کنم .مامان نازی

سلام عزیزم . میدونم که خیلی دیر به فکر افتادم این کار رو بکنم این رو هم چند وقت پیش تو اینترنت فضولی کردم تا فهمیدم چنین کاری رو میشه انجام داد . اما اشکال نداره ماهی رو هر وقت از اآب بگیری تازه است . سعی می کنم از اول شروع کنم :

تو در ١٤ دی ١٣٨٩ ساعت ٠٢:٣٠ دقیقه با دنیا آمدی وزنت ٣کیلو ٨١٠ گرم و قدت ٥١ سانت بود و دو هفته زودتر از وقت معین شده به دنیا آمدی اون روز یکی از سرد ترین روزهای زمستان بود و آسمان تا میتونست برف می بارید

حالا مونده بودیم اسمت رو چی بذاریم ١- آرشیدا

                                     ٢- روناک

                                     ٣- پارمیس (که اسم خواهر کوچولوت بودو      ماروزود ترک کرد .  )

تنها اسمی که انتخاب نکرده بودیم پانیذ بود با خودمون گفتیم خودت اسمت رو هم با خودت می یاریهمین تور هم شد وقتی دیدیمت گفتیم از تو شیرین تر نیست واسه همین اسمت رو گذاشتیم  پانیذ : یعنی شکر سرخ یک اسم شیرین و ایرانی ایرانی.

 چهار روز بعد از به دنیا اومدنت یک زردی سختی گرفتی که باید حتما تو دستگاه میگذاشتیمت و بابا هم برای اینکه تو تو بیمارستان بستری نشی دستگاه اجاره کرد و ما هم تو رو تو دستگاه گذاشتیم روزهای خیلی سختی بود دلم داشت می ترکید نمیدونستم باید چی کار کنم فقط میدونم که روزها خیلی دیر میگذشت و من هم با توجه به تجربه تلخ از دست دادن خواهرت فکر می کردم که تو هم زیاد پیشم نمی مونی ولی خدا لطف خودش را شامل حال ما کرد و تو روز چهارم از دستگاه در اومدی . نا گفته نماند که اینقدر توی او دستگاه لعنتی گریه کردی که منو بابا هم پا به پای تو اشک میریختیم .

اینقدر آروم و خوابالو بودی که من حوصله ام سر می رفت و بعضی وقتا خودم بیدارت می کردم اگه یک ساعت بیدار بودی دو ساعت می خوابیدی .

کوچولوی دوست داشتنی من دوستت دارم

اولین عید تو عمه طاهره از ژاپن آمد و خونه بابا جون مهمونی بود و همه دور هم جمع شده بودیم تا الان تو تنها نوه دختری باباجون و بابا حسین هستی و چون چهارده سال هیچ بچه کوچکی نبود همه به تو توجه زیادی میکنن فقط امیدوارم خیلی لوس نشی گوگولی          

اولین باری که تو دمر شدی  ٢٠ خرداد ٩٠ بود که تو تقریبا ٥ ماهو نیم بودی منو بابات خیلی خوشحال شدیم

اولین کلمه ای که گفتی مامان بود بر خلاف بچه های دیگه و هر وقت دمر میشدی اینقدر کم طاقت بودی که سریع مامان رو صدا میکردی .

مثل همیشه میگم دوستت داریم یه عالمه  هرچی بگیم بازم کمه . .

اولیثن دندونی رو که درآوردی تو ماه رمضان بود و من هم آش دندونی دادم هم افطاری و مساوی شد با تولد مامان و هم تولد گرفتم با یک تیر سه نشون زدیم .

خوشبختانه دندون در آوردنت منو زیاد آزار نداد و تمام ١٢ تا دندونت تا ١٩ ماهگی در اومد